تيتربرتر - تيتر آخرين و جديدترين اخبار ايران و جهان : انسجامي در كاخ سفيد وجود ندارد
سه شنبه، 15 خرداد 1397 - 06:30 کد خبر:82224
كارشناس مسائل آمريكا در گفت‌وگو با خبرآنلاين به بررسي استراتژي كنوني آمريكا در قبال ايران پرداخته است.


به گزارش تيتربرتر، ايالات متحده پس از خروج از برجام نتوانسته است سياستي براي جذب اروپايي ها به سمت خود شكل دهد و تلاش مي كند فشار بر ايران را افزايش دهد. سخنراني پمپئو يك سخنراني تند عليه ايران بود كه درخواستهاي آن از ايران با واكنش كشورمان و ديگر بازيگران مواجه شد و بسياري او را متوهم خواندند. آيا بايد اين سخنراني را استراتژي آينده امريكا در مقابل ايران فرض كنيم؟
در اين باره با اميرعلي ابوالفتح كارشناس مسائل امريكا گفت‌وگو كرده‌ايم كه از نظر مي‌گذرانيد.
 
آمريكا در حال حاضر كدام پلن را دنبال مي كند؟ سخنراني پمپئو در مورد ايران را بايد استراتژي امريكا براي ايران فرض كنيم يا فقط تهديداتي براي ايجاد فضاي تنش بيشتر؟
 
بايد گفت كه سياست تقابل با ايران طي سالهاي گذشته و در اين 4 دهه مورد توجه امريكا در رابطه با ايران بوده است. در حال حاضر با حضور ترامپ اولويت تغيير رژيم به اولويت تغيير رفتار برتري پيدا كرده است. ما بايد در نظر داشته باشيم كه تغيير رژيم از تغيير رفتار جمهوري اسلامي ايران هميشه در دستور كار دولتهاي آمريكا بوده اما در مقاطعي فقط اولويت بندي آن تغيير مي كرده است.
 
به نظر مي رسد با شرايط و درخواستهاي 12 گانه اي كه پمپئو مطرح كرده، ايالات متحده آمريكا تصميم دارد و اميدوار است به نقطه اي برسد كه مناسباتش با جمهوري اسلامي ايران يا به سازش و صلح بينجامد يا يك درگيري نظامي را رقم بزند كه در پس اين درگيري نظامي به صلح و سازش با ايران و تامين خواسته خود برسد. اما اينكه آيا واقعا مي تواند اين كار را بكند جاي ترديد وجود دارد. به اين دليل كه برخلاف ايالات متحده آمريكا كه در قضيه برجام تقريبا عقب مانده، جامعه جهاني قاطعانه از موضع ايران در حال حمايت است و اين حمايت ها اگر هم باعث حفظ حضور شركت هاي اروپايي در ايران نشود، اما به لحاظ سياسي و رواني موانعي را براي آمريكايي ها براي رسيدن به اهدافشان ايجاد مي كند. درواقع دولت كنوني آمريكا در مسيري گام برميدارد كه مي خواهد بعد از 4 دهه خصومت به گونه اي تكليف خود را با ايران مشخص كند؛ يا صلح يا جنگ.
 
صلح مورد نظر آنها چه نوع صلحي است؟ گفت و گوي هم سطح براي ايجاد تعامل؟
 
البته صلح مدنظر آمريكايي ها صلح نيست بلكه تحميل خواسته هاي خودشان است و اينكه صددرصد خواسته هاي خودشان محقق شود. به قول رئيس شوراي روابط خارجي آمريكا بازي همه چي يا هيچي است. يعني مشخصا در اين كشمش يا بايد به همه خواسته هاي خودشان برسند و يا به هيچ تفاهم مشتركي دست پيدا نخواهند كرد كه در آن صورت شايد پلن بعدي آنها قرار دادن ايران و جهان در آستانه يك جنگ جديد در منطقه خاورميانه باشد.
 
آيا در حال حاضر فضاي منسجمي بين كاخ سفيد و كنگره وجود دارد؟ انتقاداتي به آقاي پمپئو از سوي كنگره وارد شده و يا براي مثال جان بولتون در موضوع كره شمالي مدل ديگري جلو مي رود.
 
بالاخره اختلاف ديدگاه بين عناصر تشكيل دهنده بازيگران تصميم ساز وجود دارد. مثلا در دولت آمريكا بين وزارت خارجه و وزارت دفاع، بين شوراي عالي امنيت ملي و وزارت خزانه داري حتي اختلافاتي بين شخصيتها هميشه بوده و در همه دولتها و همه كشورها اين اختلاف نظرها وجود داشته است. حالا در دولت ترامپ اين موضوع به اوج خودش رسيده كه به دليل شخصيت متزلزل، افراطي و هيجاني شخص رئيس جمهور آمريكاست و درگيري هاي عميقي كه بين جريان هاي داخلي در داخل آمريكا وجود دارد بيشتر خودنمايي مي كند كه از بحث روسيه و كره شمالي شروع مي شود تا به بحث ايران برسد.
 
ترامپ دست به يكسري پاكسازي ها زد به اميد اينكه تيم امنيت ملي خودش را براي برخورد با ايران آماده سازد. اخراج ركس تيلرسون و مك مستر هم از همين زاويه قابل بررسي است. بنابراين مي توان گفت كه به هيچ عنوان انسجامي در درون كاخ سفيد نيست. ضمن اينكه اختلاف بين كاخ سفيد و كنگره هم شدت گرفته است. شايد تيم امنيت ملي يا مشاوران دونالد ترامپ باور نمي كردند كه جمهوريخواهان كنگره كه روزگاري دشمن قسم خورده اوباما و برجام بودند، پشت سر برجام بايستند و حاضر نشوند كه از خط مشي كاخ سفيد در قضيه برجام حمايت كنند.
 
همه اينها به اختلافات دامن مي زند ضمن اينكه كشمكش شديدي كه بين اروپا و آمريكا وجود دارد حتما در درون كاخ سفيد و دولت آمريكا و كنگره و در مناسبات بين كنگره و كاخ سفيد بازتاب پيدا مي كند و باعث مي شود جريان هاي سياسي كه اختلاف نظر دارند، دست باز براي اثبات حقانيت خودشان داشته باشند. از اين نظر مي توان نمونه بارزش را قضيه كره شمالي دانست كه يك اظهارنظر نسنجيده مشاور امنيت ملي سرمايه گذاري سنگين دونالد ترامپ را از بين مي برد و همچنان هم اختلاف نظرها وجود دارد بين اينكه اصولا اين مذاكرات برگزار بشود يا نشود و چه نتيجه اي قرار است از آن حاصل شود.